Ook in de Gard sterven de dorpjes. Maar omdat het er niet zo hypertoeristisch is als in de nabijgelegen Ardèche, is de sfeer er nog onaangetast. Of zoiets. Niet al teveel Russische patsers in bijbehorende bakken, geen hysterische gezinnen, maar veel aandoenlijk schilderende kunstenaars, omgeven door Volvo stationcars en veel lavendel. Dat werk. Een enkel design-appartement en een camping met een echte boer als baas. Kortom: een ramp als je jongere bent. Waarschijnlijk de reden dat alles wat jong is zich in Zuid Frankrijk auto-mobiel om bomen probeert te vouwen.

In de steile dorpsstraat van het oude dorp van La Roque sur Cèze is maar één restaurantje. Het miniterras wordt beschaduwd door één zorgvuldig geknotte kruising tussen een plataan en iets anders en het kenteken van de Mercedes van de eigenaar toont Parijse roots. Maar wat wordt er lekker eten gemaakt in Crêperie Chez Babette!

Daarvoor rijd je dus gewoon 1200 kilometer om. Of 10, zoals wij, toen bleek dat ze niet aan pin deden en wij cash moesten halen in het verderop gelegen Goudargues.

Topstuk is een Salade des Volcans, wat onmiskenbaar wijst op de Auvergne. En inderdaad: we treffen Bleu d'Auvergne aan, walnoten en kastanjes. Tot zover niets bijzonders. Maar dan: de dressing. Opeens weten we waarom waarom de vrouw des huizes in haar zojuist geopende restaurantje van vulkanen sprak: vuurwater! De lava van de salade bestaat uit degelijke cognac. Desgevraagd wil ze 'Humpf' nog vertellen dat de dressing verder gewoon een vinaigrette is, en dat ze daar dus een scheut cognac bij gedaan heeft. Maar, met wat voor effect. Bitter en zoet, pittig en zacht komen met elkaar tot iets wat een ... nu ja. Dorpje in de Gard is.

Commentaar

Toevoegen Zoeken

Schrijf commentaar
Naam:
Email:
Onderwerp:
	Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.

Powered by !JoomlaComment 3.26

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."