Lang leve de Oude Kraaij

Sittard - Er zijn plannen voor een televisieregistratie. Maar als het aan John Kraaijkamp sr ligt, komt Op Bezoek bij Meneer Green niet op tv: ,,Televisie, dat heb ik wel een paar keer gedaan. Dan nemen ze je zeven jaar onder contract en dan speel je in zo'n serie, en dan gaan ze dat daarna zeven jaar herhalen. Al die tijd kun je eigenlijk niets nieuws doen.'' Nee. Liever staat de 74-jarige maestro in het theater. ,,Daar gebeurt het toch, daar is het ooit begonnen. Een mannetje op een straathoek die de mensen aan het lachen maakte. Zo ben ik ook begonnen.''

Op Bezoek bij Meneer Green trekt momenteel volle zalen in het hele land. De ook door de pers bejubelde voorstelling gaat over de ontmoeting tussen een jonge homosexueel, gespeeld door Dirk Zeelenberg, die voor straf voor een oude orthodox-joodse man moet zorgen. Volgend seizoen wordt de voorstelling wegens het grote succes doorgespeeld, maar het is nog de vraag of Zeelenberg dan meedoet. Hij heeft namelijk opnames voor twee speelfilms van Eddy Terstal, in wiens 'Boekverfilming' hij ook al een succesvolle hoofdrol speelde.

Het zal in dat geval nog een hele klus worden om vervanging te vinden. Kraaijkamp: ,,Op de auditie voor deze rol kwamen 114 acteurs af. Dirk stak er met kop en schouders bovenuit. Die jongen is zo oprecht op het toneel, zo onopgesmukt. Dat houdt mij bij de les. Dit stuk verdraagt geen trucs en maniertjes. Dirk weet dat, en dat maakt dat we samen enorm zuiver kunnen spelen.'' Voor Zeelenberg is het spelen tegenover Kraaijkamp een heerlijke ervaring: ,,Het mooiste is dat Kraaijkamp, net als Mary Dresselhuys, al zo lang op het toneel staat, dat hij er heel nuchter en zakelijk mee omgaat. Veel jongere acteurs doen zo zweverig over acteren.''

Nuchter is Kraaijkamp inderdaad. Maar ook is hij nog steeds de 'oude kraaij', de grappenmaker die ooit in de Amsterdamse club Place Pigalle als variété-artiest begon en later met Rijk de Gooijer als 'Een Paar Apart' zo'n beetje het hele Nederlandse televisie- en theateramusement op poten zette. Zo aan tafel in het resaturant voor de voorstelling geniet hij zichtbaar van de mensen die hem herkennen. ,,Maar dat wordt wel minder, die herkenning'', zegt hij, nadat hij op de foto is gezet voor de 'Wall Of Fame' van het Sittardse restaurant. ,,Dat is normaal, dat vind ik ook niet erg. Rijk en ik hebben een prachtige tijd gehad, en oudere mensen kennen ons nog wel. Zo gaat het nou eenmaal.''