|
Geschreven door Wijbrand Schaap
|
|
zondag 03 december 2006 |
Hartverwarmende anarchie in Oud Vuil
Leiden (GPD)_Het
kan dus toch. Een komedie van Nederlandse bodem die echt leuk is, met
een paar schurende grappen waar nu eens iedereen in de zaal om kan
lachen. En wat nog meer kan: Jules Croiset senior op het toneel
daadwerkelijk lol zien hebben in zijn werk. En dat dat dan overkomt.
Oud Vuil is, kortom, een stuk dat je gezien moet hebben, want er wordt
geschiedenis mee geschreven.
Het schrijversduo Flip Broekman en
Thomas Verbogt slaagt waar vele andere Nederlandse komedieschrijvers
faalden. Zij hebben een komisch toneelstuk geschreven dat moeiteloos
aansluit bij de Britse comedytraditie waarin uitersten als Monty Python
en Keeping up appearances of Men behaving badly gezellig naast elkaar
kunnen bestaan. Anders dan de Amerikaanse tv-humor biedt de Britse
traditie ruimte voor volslagen onlogische plotwendingen en personages
die zich niet aan de wetten van de psychologie houden. Belangrijker
nog: je moet als schrijver van zulke comedy je publiek ook heel snel
duidelijk maken dat alles in het stuk volkomen voorspelbaar
onvoorspelbaar zal verlopen. En dat doen Broekman&Verbogt.
Oud
Vuil gaat over een gepensioneerd stel dat de grote stad verruilt voor
een dorp. Eenmaal op het platteland loopt hun leven echter anders dan
ze hoopten. Iedereen in het dorp blijkt gestoord: de buurjongen is een
psychopaat, de dokter een massamoordenaar en de buurvrouw heet Ingeborg
Elzevier. De komst van een zwerver die door alle dorpsgenoten al dan
niet terecht voor vader wordt aangezien zet een serie gebeurtenissen in
beweging die uiteindelijk voor een explosief, maar ook hartverwarmend
einde zorgen.
Regisseuse Anny van Hoof heeft ervaring met
anarchistische Britse toneelhumor. Bij haar eigen gezelschap Het Groote
Hoofd en bij de Theatercompagnie maakte ze al prachtige voorstellingen
waarin volks sentiment en absurde logica hand in hand gingen. Omdat ze
zelf is opgegroeid in de Brabantse klei durft ze plattelanders ook als
plattelanders neer te zetten. Hoewel? De bewoners van het dorp zijn
allemaal een soort van import, eigenlijk. Maar dat geldt voor heel
Nederland natuurlijk, waarmee de deftige taal van de bewoners weer
volkomen logisch wordt. Velp. Of daaromtrent.
Jules Croiset en Nelly
Frijda zijn het stadse stel en eindelijk is Nelly Frijda nu eens niet
Ma Flodder met een net pakje aan. Eindelijk is ze gewoon een innemend
actrice die aards is zonder plat te zijn. Cas Enklaar speelt zowel de
dokter als de mysterieuze zwerver en hij doet die dubbelrol met zoveel
zichtbaar plezier dat hij alleen daarvoor al onderscheiden mag worden.
En wat zullen we zeggen van Abel Nienhuis? Vaak zijn jonge acteurs in
dit soort toneelstukken een sluitpost die zichzelf veel te serieus
neemt, maar nu niet. Hij groeit in de voorstelling en zeker zijn
slotwoorden zijn legendarisch.
Naast een lekker in zijn vel zittende
Jules Croiset is echter Ingeborg Elzevier de echte grote ster van Oud
Vuil. Wat heeft dat mens er een lol in om een prettig gestoorde dronken
oude vrijster te spelen! En wat doet ze dat overtuigend. Zó oud worden
wil iedereen wel. En dat het dan ook niet als een nachtkaars uitgaat,
natuurlijk. Voor die moraal zorgen Broekman en Verbogt. Heerlijk.
Oud Vuil door Hummelinck Stuurman Theaterproducties. Gezien: 2 december in Leiden. Tournee t/m 4 maart 2007. Inlichtingen: www.humstu.nl
|
|
Laatst geupdate op ( woensdag 22 augustus 2007 )
|
Voorpagina 
Recensies 
